Bir kral halkı için bir yol yaptırmaya karar verir ve yolun yapımı tamamlanır. Bu yolu açmadan önce, bir yarışma düzenler ve isteyen herkesin katılabileceğini açıklar. Amaç yoldan geçen en güzel kişiyi seçmektir...

Yarışma günü insanlar akın eder. Bazıları en güzel arabalarını, bazıları en güzel elbiselerini getirmiştir. Kadınların kimileri saçlarını bile yaptırmış; kimileri en güzel yiyecekleri getirmiştir. Bazıları spor kıyafet giymiş; yol boyunca koşmayı planlıyordur.

Nihayet yarış başlar ve tüm insanlar yoldan geçerler. Fakat yolu kat’edip tekrar kralın yanına döndüklerinde hepsi aynı şikayette bulunur: Yolun bir yerinde büyük bir moloz yığını var ve bu da yürümeyi zorlaştırıyor.

Günün sonunda yalnız bir kişi bitiş çizgisine yorgun argın ulaşır. Üstü toz
toprak içindedir ama krala büyük bir saygıyla elindeki altın kesesini uzatır: "Yolculuğum sırasında, yolu tıkayan taş ve moloz yığınını kaldırmak için durmuştum. Bu altın kesesini onun altında buldum. Bu altın size ait olmalı." Kral gülümseyerek cevap verir: "O altınlar sana ait delikanlı." "Hayır benim değil. Benim hiçbir zaman o kadar çok param olmadı." "Evet. Bu altınları sen kazandın, zira yarışmanın galibi de sensin.Yoldan geçen en güzel kişi sensin. Çünkü yoldan en güzel geçen kişi ardından gelenler için yoldaki engelleri kaldıran kişidir."